دیروز بیش از ۱۰۰ بار صفحه ی بلیط مشهد رو رفرش کردم تا بالاخره بعد چند ساعت یه جای خالی آخر یه اتوبوس پیدا کردم ..فرم رو فوری پر کردم ...تا پر کردن فرم واریز اینترنتی پیش رفتم..درخواست رمز اینترنتی رو دادم ..رمز رو وارد کردم ...فقط یه لمس لازم بود تا بلیط به نامم ثبت شه ...یکی یکی ثانیه های تموم شدن رمز اینترنتی رو نگاه کردم تا به صفر رسید...اما ...نتونستم بلیط بگیرم ...بدون مادر و خواهری نتونستم برم .این روزا بیش از همیشه آسیب پذیر شدم .اما مثل همیشه هر روز قویتر میشم ...دلنوشت : جنگیدن با دشمن همیشه راحت تر از جنگیدن با دوستیه که دشمنه ...روزای سخت تر از این گذشته ، این روزام تموم میشه .از خدا صبر و توان بیشتری میخوام ...

برام دعا كن فقط...
سر نمازات...
صبح.....
موقع خواب....
وقتي دلت ميگيره....
وقتي بارون مياد....
دعام كن...
خيلي زياد...خيلي...
خيــــــــــــــــــــــلي...
يادت نره منو...

زیادی قوی بودنم به درد نمیخوره؛میدونید چرا؟باید مراقب همه باشید ، هیچکس مراقبتون نخواهد بود چون شما قوی هستید؛گاهی رنج میکشید اما به کسی نمیتونید بگید چون شما قوی هستید.بدترین قسمت قوی بودنم اینه که هیچکس نمیفهمهجدی جدی داری درد میکشی ، جدی جدی خیلی خسته شدی و بریدی ، جدی جدی کم اوردی و نمی دونی باید چیکار کنی ..و .. و .. و ...ببین من یه چیزی میگم و میرم؛حواستون به آدمای زندگیتون باشه،ولی به اون آدمایی که فکر میکنید از همه قویترن بیشتر حواستون باشه.اون دسته آدمایی که میگن "خودم انجامش میدم، خودم میتونم، خودم میرم، خودم میام، خودم میخرم، خودم خوب میشم، تحمل میکنم، خودم میدونم چیکار کنم…"اون دسته آدمایی که وقتی عصبانی میشن کمتر حرف میزنن،وقتی ناراحتن پیداشون نمیکنی ولی وقتی خوشحالید کنارتون میمونن،اون آدمایی که یه لاکِ تنهایی دارن واسه وقتایی که نیاز دارن حالشون خوب بشه،اون آدمایی که خودشون واسه خودشون راهِ زندگی رو هموار کردن و خودشون تنها از پسِ همهچیز براومدن…اونا هیچوقت نمیان بهتون بگن:"هِی فلانی! حواست به من باشه!"اونا هیچوقت نمیگن:-خوب نیستم، کمک میخوام، حالم سرجاش نیست، بهم کمک کن، بگو چیکار کنم.."اونا خودشون تنها دارن بارِ یه زندگی رو به دوش میکشن، هیچوقت متوجه نمیشید چه دردی رو تحمل میکنن تا آروم و خونسرد بهنظر برسن…شما حواستون هست که آدمای زودرنج ناراحت نشن،آدمای حساس، دلخور نشن،آدمای ضعیفتر تنها نمونن.اما حواستون نیست آدمای قوی چطور دارن دنیای تاریکشونو روشن جلوه میدن،حواستون نیست آدمایی که بینیاز بهنظر میرسن به چی نیاز دارن تا حالِ خوبشون موندگار بمونه…آدمایی که قوی بهنظر میرسن یهروزی، یهجایی، یهجوری کم میارن که نه شما و نه هیچ نیروی دیگه ای نمیتون

ونسان ونگوگ در یکی از نامههایش به تئو، برادرش، مینویسد:

«با قواعد جامعه زیستن و تظاهر به عادی بودن

جادهای کوبیده شده و راهی آسان برای طی کردن است.

اما در چنین مسیری هیچ گلی رشد نمیکند!»

دلنوشت :

این روزای سخت فقط باشگاه و تمرین مرهم هست ...

تمرینی که خودش شده درد ...

تمرین رو از من نگیرید ... لطفا .